Atasözleri ince Türk zekasının ve manevi varlığın dile getirdiği büyük terbiyevi ve yol gösterici deyimler olup nesilden nesle intikal ettirilerek bunun hikmetlerinden ve uyarılarından faydalanılmalıdır.

Bazı Ata sözlerimiz Şunlardır.

·        Azabdan alma maya,ya daş olur ya gaya.

·        Açma kutuyu söyletme kötüyü.

·        Babası oğluna bağ bağışlamış,oğlu da bir cımbı üzüm vermemiş.

·        Bekara karı boşmak kolay gelir.

·        Bir dirhem et bin ayıp örter..

·        Cahil çalımını satar,beş para etmediğini bilmez.

·        Çağırılan yere erinme,çağırılmayan yerde görünme.

·        Çiğ yiyenin karnı ağrır.

·        Dadanmış kudurmuştan beterdir.

·        Deveyi yardan aşıran bir tutam ottur.

·        Denizin olduğu yerde dere çağlamaz.

·        Deveciyle konuşan kapıyı büyük açar.

·        Dünya bir handır,herkes sırasıyla gelir,kalır ve geçer.

·        Elden vefa,zehirden şifa olmaz.

·        Edebi ve hayayı edepsiz ve hayasızdan öğrenki unutmayasın.

·        El yarası iyi olur,dil yarası iyi olmaz.

·        Elden yiyen yolda acıkır.

·        Fırtına eken dolusuna katlanmalıdır.

·        Gençlikten kocalığına can,varlıktan yokluğuna mal sakla.

·        Gökten ne yağdıda yer kabul etmedi.

·        Koca ceviz kocadıkça ışkın verir budadıkça.

·        Gönülsüz göğlere yaramaz.

·        Güttüğü üç dene davar,ıslığı dağları tutar.

·        Kuraklıktan kıtlık olmaz.

·        Garı vardır gişiyi yeşil yaprak eder,garı vardır gişiyi gara toprak eder.

·        Görünen köy kılavuz istemez.

·        Güneş yarasaya çirkin gözükür.

·        Hizmetçiden karı,ıhlamurdan odun olmaz.

·        Hatibi konuşturan dinleyenleridir.

·        İyiliğe iyilik her adam işi,kötülüğe iyilik er adam işi.

·        İyi makas kendi kendini biler.

·        İki kerpiç koysan bacan olur,kime varsan kocan olur.

·        Katığının kadrini bilmeyen aç kalır.

·        Kurt kocayınca köpeklerin maskarası olur.

·        Kazan yuvarlanmış kapağını bulmuş.

·        Kuldan bela gelmaz Hak yazmadıkça,Hak bela yazmaz kul azmadıkça.

·        Latife latif gerekir.

·        Leb demeden leblebiyi anlamalı.

·        Lokmanı çiğneğmeden yutmayasın!

·        Mal canın yongasıdır.

·        Meramın üzüm yemek değil,bekçi dövmek.

·        Ne gelirse başına dilinden gelir.

·        Ne doğrarsan aşına o gelir kaşığına.

·        Ne deyim yüzü güzeli severim huyu güzeli.

·        yuna gider.

·        Ortak çok olunca zarar azalır.

·        Öğünürse baht öğünsün.

·        Öz ağlayınca göz ağlamaz.

·        Parmağı uzun olan değil kısmeti olan bal yer.

·        Para ile iman kimdedir bilinmez.

·        Sarmısağı gelin etmişler,kırk gün kokusu çıkmamış.

·        Sekizinde ne ise sekseninde de o olur.

·        Suyun sessiz akanından insanından yere bakanından korkulur.

·        Sırrını açma dostuna,oda söyler dostunun dostuna.

·        Sen ağa ben ağa bu ineği kim sağa.

·        Tokattan aldım bakırı incitmeyin fukarayı fakırı.

·        Taktirde yazılan tedbirle bozulmaz.

·        Tekkeyi bekleyen çorbayı içer.

·        Tok açın halinden anlamaz.

·        Unumu eledim,eleğimi duvara astım.

·        Üzümünü ye bağını sorma.

·        Var eli herkes öper.

·        Vurduğunu öldür,yedirdiğini doyur.

·        Yağ gelen yerden bal esirgenmez.

·        Yüksek yerde yatma yer alır, alçak yerde yatma sel alır.

·        Zengin arabasını dağdan aşırır, fakir düz yolda şaşırır.

·        Zamansız öten horozun başını keserler.